Hamd Allah'a mahsustur.
“Hürmete lâyık ev olan Kâbe’yi, (içinde haccın yapıldığı) hürmet gereken ayı, (hacılara ait gönderilen) kurbanı ve gerdanlık (takılan)ları, insanlar(ın din ve dünyaları) için bir kıyam (nizam tesisi) sebeb” (Maide 97)
kılan, şahıs ve topluluk olarak insanların gönüllerini ve her vicdanı ona meyilli kılan Allah’a hamdolsun.
O’na hamd eder, O’na şükreder, O’ndan bağışlanma diler ve O’na tövbe ederim.
Kıyamet gününe dek dininde sabit kalmayı arzu eden bir şehadetle Allah’tan başka ilah olmadığına,
O’nun tek olup ortağı bulunmadığına şehadet ederim.
Yine şehadet ederim ki Muhammed O’nun kulu ve resulüdür.
Onun halili, yaratılmışların en hayırlısıdır.
Öncekilerin ve sonrakilerin efendisi, müminlerin komutanıdır.
Allah (azze ve celle) ona, temiz ailesine,
müminlerin anneleri olan eşlerine,
Allah’ın razı olduğu sahabesine, tabiine ve
kıyamet gününe dek bunlara güzelce tabi olanlara salat ve selam etsin.
Bundan sonra;
Ey Allah’ın kulları, Allah (azze ve celle)’den sakının.
Günlerin birbirini takip ettiğini, zamanın bulut hızıyla geçtiğini,
geçmişte kalanın kaçırılmış olduğunu, geleceğin ise gayb olduğunu,
bizim için önemli olanın içinde bulunduğumuz saat olduğunu bilin.
Allah (azze ve celle) için takvalı olmakta
ve urvetul vuska’ya tutunmakta acele edin.
“Kim benim hidayetime uyarsa ne sapar ne de (sefalete düşüp) bedbaht olur.” (Taha 123)
Ey Müslümanlar! Ey Beytullah Hacıları!
Her sene değerli bir şekilde bu atmosfer tekrarlanmaktadır.
Birçok asır ve büyük bir zaman olarak nesiller birbirini takip etmektedir.
Telbiye, tavaf, say, vakfe, mebit, taşlama,
arasat, Allah (azze ve celle)’nin nebileri, resulleri,
halifeler, melikler, liderler, alimler ve
insanlar bunlara yönelmişlerdir. Sayılarını ancak Allah (azze ve celle) bilir.
Bunların hepsi Rabbi İbrahim’e emir ettiği zaman Halil İbrahim’in nidasına icabet etmek ve
Allah (azze ve celle)’nin katındaki faziletlere ulaşmak için söz konusu amellere yönelmişlerdir.
“İnsanlar içinde haccı ilan et; gerek yaya, gerekse uzak yoldan (hızlı yol alan) zayıf/arık develer üzerinde sana gelsinler.” (Hac 27)
O ibadet, tevhit ve itaat üzerine tesis edilmiş Mekke,
Bekke ve Beytu’l Haram’dır.
“Şüphesiz insanlar(ın ibadet ve ziyareti) için kurulan çok mübarek ve âlemlere hidayet kaynağı olan ilk ev (ilk mâbed), Mekke’deki (Kâbe’)dir. Orada, (Kâbe’nin mâbed olduğunu gösteren) apaçık deliller ve İbrahim’in makamı vardır. Kim oraya girerse emniyette olur.” (Al-i İmran 96-97)
Allah (azze ve celle) gerçekten doğru söylemiştir: “Allah’tan daha doğru sözlü kim olabilir?” (Nisa 122)
“Allah’tan daha doğru sözlü kim vardır?” (Nisa 87)
Allah (azze ve celle) gerçekten doğru söylemiştir; onda apaçık nişaneler vardır.
Evet, şüphesiz onda zamanın silemediği, asırların gideremediği apaçık nişaneler vardır.
Onun faziletiyle, kutsiyetiyle,
geçen zamanda şahit olunmuş apaçık nişaneler…
Onda oğluyla beraber temellerini yükselttiği
İbrahim’in makamı bulunmaktadır.
“Hani İbrahim Beyt(ullâh)’ın temellerini İsmail ile beraber yükseltirken (şöyle dua etmişti:) “Ey Rabbimiz! Bizden (yaptığımızı) kabul buyur. Şüphesiz sen (bizi hakkıyla) işiten ve bilensin.” (Bakara 127)
Onun makamı, ayakkabısız çıplak ayakla bastığı yerdir.
Rabbin emrine icabet etmede ihlasını, himmetini ve sıdkını göstermektedir.
Kupkuru bir vadide anne ve çocuktan müteşekkil bu küçük ailenin
nasıl fedakârlıklar yaptığını hissetmek için Safa ve Merve arasında say yapmasında
apaçık bariz nişaneler bulunmaktadır.
Kocası onu bırakırken:
“Bunu sana Allah mı emretti? diye sorup “Evet” cevabı ile karşılaştığında
“O zaman Allah bizi yalnız bırakmaz” demiştir.
Hiç şüphesiz bu say, kuvvetin, fedakarlığın, tevekkülün işaretidir.
Hiç şüphesiz bu, su bulup, onu içip ve çocuğuna süt emzirinceye kadar
her tarafta su arayan Hacer (aleyhi selam)’a
Allah’ın Cebrail’le ikramda bulunmasına neden olan
kalbine dolan tevekkül ve Allah’a itimattan başka bir şey değildi.
Hiç şüphesiz o, mübarek zemzemdi, O yenilen bir yemekti, hasta olana şifaydı.
Azalmayan ve tükenmeyen zemzemdi o.
Alimleri ve bilginleri dehşete düşürmüş mucizevi suydu o.
Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu:
“Zemzem suyu ne niyetle içilirse ona göre fayda sağar.” Ahmed ve İbn Mace rivayet etmiştir.
Ey Beytullah Hacıları!
Hiç şüphesiz o kendisinde apaçık nişaneler bulunduran Beytu’l Haramdır.
Allah’ın Beytul Atik’e verdiği bahşettiği bereket nişanesidir.
Toprakta bereket, yaşamda bereket, yemede ve içmede berekettir.
Buhari ve başkalarının rivayet ettiğine göre İbrahim (aleyhi selam)
İsmail (aleyhi selam)’ın eşinin yanına geldiğinde ona şunu sordu: “Sizin yemeğiniz nedir?”
“Et” diye cevap verdi. “İçeceğiniz nedir?” diye sorduğunda
“Su” diye cevap verdi. Sonra İbrahim (aleyhi selam) şöyle dua etti: “Allah’ım! Onların suyunu ve etini bereketlendir.”
Sonra şöyle devam etti: “Et ile su Mekke'den başka yerlerde Mekke'deki kadar hiçbir kimsenin sıhhatine uygun düşmez.”
Yani; Mekke’nin dışında bir kimse bunları sınırlandırmazsa
midesi rahatsız olur.
“Sen de insanlardan bir kısmının gönüllerini onlara meylettir ve onları (çeşitli) meyveler ile rızıklandır ki sana şükretsinler.” (İbrahim 37)
Ey Beytullah Hacıları!
Allah (azze ve celle)’nin hürmetli kıldığı Mekke, bu apaçık nişanelere şahittir.
Müminler onda yaratıcılarının azametini ilham alıyorlar.
Sonra akıl sahiplerinin ilham alması için Allah (azze ve celle)’nin apaçık nişaneler koyduğu
Beytil Atik’in kutsallığını görüyorlar.
Hiç şüphesiz o, mescitte, Meşair ve Arasat’ta nişanelerdir,
hacı ilk tavafına başlamak için Beytullah’a oradan gelmektedir.
Tavafında ilk başladığı şey, Allah (azze ve celle)’nin
Beytullah’ta apaçık nişane kıldığı Hacerul Esvet’tir.
O öyle bir taştır ki Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun hakkında şöyle buyurmuştur:
“Rüknül Yemani ve Hacerül Esved'e dokunmak günahları siler.” İmam Ahmet rivayet etmiştir.
Hiç şüphesiz o, kerim olan Peygambere,
hikmet, sıdk ve emanet Peygamberine, birleştirici olan ayrıştırıcı olmayan,
merhametli olan katı olmayan, ıslah eden ifsat etmeyen Peygambere şahitlik etmektedir.
Kureyş kabileleri Kabe’yi inşa etmek için toplandıklarında
her kabile hiddetli bir şekilde bir araya geldi ve
ve Hacerul Esved’in koyulmasına gelinceye kadar inşa ettiler.
Hacerul Esved’in koyulması konusunda çekişmeye başladılar, çünkü
her kabile onu yerine koyma şerefine nail olmak istiyordu.
Aralarından ileri görüşlü birisi,
aranızda tartıştığın şey hakkında kapıdan giren ilk kişiyi hakim yapın dedi. Onlar da bunu kabul ettiler.
Kapıdan ilk giren Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) oldu
ve ona yaşadıkları problemden bahsettiler. Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir bez istedi
ve istediğini getirdiler. Onu alıp yere serdi ve Hacerul Esved taşını alıp üstüne koydu.
Sonra Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) herkes bezin bir ucundan tutsun dedi.
Bezi tutup beraberce koyulacak yere kadar kaldırdılar
ve Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) taşı elleriyle yerine koydu. Sonra inşa etmeye devam ettiler.
Hiç şüphesiz o apaçık nişanedir. Ona şahit olan herkes onu tavaf eder
veya dokunur ya da öper.
Rahmet Peygamberinin, müjdeleyici ve uyarıcının,
siracul münirin nişanesidir. Allah ona salat ve selam etsin.
Doğru olan ve doğrulanan Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:
“Hacerül Esved cennetten indirildi. Sütten daha beyazdı,
fakat onu Âdemoğlunun hataları kararttı.” Tirmizi rivayet etmiştir.
İmam Taberi (rahimehullah) şöyle demiştir: “Onun siyah olarak kalmasında
basiret sahibi için ibretler vardır. Eğer bir taşa bu kadar tesir ediyorsa
kalpte etkisi bundan daha şiddetlidir.”
İbn Hacer (rahimehullah) şöyle demiştir: “Bazı mülhitler bu hadise itiraz etmişlerdir.
"Müşriklerin hataları nasıl siyahlaştırır ve
tevhit ehlinin itaatleri onu beyazlaştırmaz?"
İbn Kuteybe’nin dediğiyle cevap verilmiştir: “Allah (azze ve celle)’nin sünneti şudur;
beyazın aksine siyah boyar, boyanmaz.”
Ey Beytullah Hacıları! Bu açık nişanelerden
bu taşın özel bir bereketi olduğu, zarar veya fayda verdiği çıkarımı yapılmaz.
Aynı şekilde insanların ona dokunmak ve onu öpmek için birbirine gireceği manasına da gelmez.
Ömer Faruk (radiyallahu anh) şöyle demiştir:
“Biliyorum ki, sen bir taşsın, ne fayda ne de zarar verebilirsin.
Eğer Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in seni öptüğünü görmeseydim seni asla öpmezdim.”
Bu nedenle Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Ömer (radiyallahu anh)’a şöyle demiştir:
“Ey Ömer! Sen güçlü-kuvvetli bir adamsın. Hacerül Esved’e erişmek için insanları sıkıştırarak zayıflara eziyet etme!
Ne rahatsız ol ne de rahatsız et. Tenha bulursan Hacer-i Esved’i istilâm et ve öp, aksi takdirde uzaktan el sürüp öpme işareti yap, kelime-i tevhit okuyarak ve tekbir getirerek geç!” İmam Ahmet rivayet etmiştir.
“Şüphesiz insanlar(ın ibadet ve ziyareti) için kurulan çok mübarek ve âlemlere hidayet kaynağı olan ilk ev (ilk mâbed), Mekke’deki (Kâbe’)dir. Orada, (Kâbe’nin mâbed olduğunu gösteren) apaçık deliller ve İbrahim’in makamı vardır. Kim oraya girerse emniyette olur. Oraya (gitmeye) bir yol (imkân) bulabilen kimseye, Beyt(ullâh)’ı haccetmesi, Allah’ın hakkı (olarak o kimseye farz)dır. Kim de (bunu reddeder de) küfre saparsa, (küfrü kendi aleyhinedir ve) şüphesiz Allah, bütün âlemlerden müstağnîdir (kimseye ihtiyacı yoktur).” (İbrahim 96-97)
Allah (azze ve celle) beni ve sizleri Kitap ve Sünnetle bereketlendirsin.
Onlarda bulunan ayetler, zikirler ve hikmetlerle beni ve sizleri faydalandırsın.
Söylediklerimde şayet doğru var ise hiç şüphesiz bu Allah’tandır.
Hata var ise benden ve şeytandandır.
Kendim, sizin ve sair Müslümanların hata ve günahları için Allah’tan bağışlanma dilerim.
O’ndan bağışlanma dileyin ve tövbe edin. Hiç şüphesiz benim Rabbim Gafur ve Rahimdir.
İhsanından dolayı Allah’a hamd ederim,
nimetlerinden ve tevfikinden dolayı O’na şükrederim.
Ey Beytullah Hacıları!
Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz.
Bu şehirlerin anası Mekke’dir. Emin beldedir.
Allah (azze ve celle) bu ibadetleri, buraya gerekli görmüştür, zamanın ve mekânın hürmetini toplayarak.
Bu hürmetlerde sekine için güvenlik kıvamı,
tevazu ve merhamet bulunmaktadır.
Nusuk ve Arasat zamanında “Allah'tan başka ilah yoktur, O tektir, O'nun ortağı yoktur,
mülk O'nundur, hamd O'na aittir.
O, herşeye kâdirdir” tevhit şiarı ve
“Hizmetine geldim. Ey Allah’ım! Hizmetine geldim.
Senin ortağın yoktur, hizmetine geldim.
Hamd ve nimet senindir. Mülk senindir, ortağın yoktur.” telbiye şiarının dışında herhangi bir zikir yapılabilir.
Ey Allah’ın kulları, hac; tavaf, say,
vakfe, konaklama, taşlama, saçları kazıma veya kısaltmadan başka bir şey değildir.
Allah (azze ve celle)’nin bu evi zaman boyunca
hacılara elçilik yapan kimselere hazırlaması kullarına fazlıdır.
Arap kabileleri bu konuda kısımlara ayrılmıştır.
Kimileri su dağıtmış, kimileri yemek vermiş ve kimileri de korumalığını üstlenmiştir.
Nesiller ve devletler bu şekilde birbirini takip etmiştir.
Ta ki Allah (azze ve celle), evi bulunan Harameyn beldesini, Suudi Arabistan olarak hazırlayıncaya kadar.
Sabahlarında, akşamlarında
ve kaldıkları yerlerde hacılara kolaylık sağlayarak
Suudi Arabistan, onun hizmetini üstlenmiştir.
Yakın ve uzak herkesin şahitlik edeceği şekilde bina ve imarında çok fazla çaba harcamıştır.
Allah (azze ve celle) onu ve bütün Müslüman beldeleri güvenli kılsın.
Ey Beytullah Hacıları! Bu beldede size düşen
selim bir şekilde gelip sağ salim bir şekilde dönünceye kadar insanları hoş karşılamak,
yardımlaşmak, güvenlik ve rahatı sağlamaktır.
Onun için size düşen duyguların heybetini anlamak, sabırlı olmak, yumuşak olmak,
düzenli olmak, hacıların maslahatına uygun öğretici olmak
ve ibadetlerini yaparken rahatlarını sağlayıp onlara eziyet etmemektir.
Hacla alakası olmayan sloganların arttırılmasının bir anlamı yoktur.
Hacla alakası olmayan ibadetleri çoğaltmanın da bir anlamı yoktur.
Cahiliye ehli Meşair’de durur, babalarıyla ve başarılarıyla iftihar duyarlardı.
İslam bu tutumu şu ayetlerle batıl kılmıştır:
“Hac ibadetlerinizi bitirdiğinizde, vaktiyle (orada) atalarınızı (sevgi ve övgü ile) andığınız gibi, artık bundan böyle daha kuvvetli bir şekilde Allah’ı anın. İnsanlardan kimi: “Ey Rabbimiz! Bize (vereceğini) dünyada ver!” der. Artık (böyle diyen) o kimseye âhirette hiçbir nasip yoktur. Onların kimi de: “Ey Rabbimiz! Bize dünyada da güzellik, âhirette de güzellik ver ve bizi cehennem azabından (ateşinden) koru.” der.” (Bakara 200-201)
Allah sizlere rahmet etsin! Yaratılmışların en hayırlısı, insanların en temizi,
havuz ve şefaat sahibi Muhammed bin Abdullah’a salat edin.
Allah (azze ve celle) bizzat kendisi emretmiş, tespih eden melekleri övmüş ve sizleri teşvik etmiştir ey müminler!
Allah (azze ve celle) şöyle buyurmaktadır:
“ Şüphesiz ki Allah ve melekleri Peygamber’e salât eder (onu kutsar/övgü ve iltifatla anar)lar! Ey iman edenler! Siz de ona salât-ü selam edin (kutsayın, onun şanını yüceltmeye ve ona tam bir teslimiyete özen gösterin).” (Ahzab 56)
Allah’ım! Kulun ve Resulün olan enver yüz sahibi
ve alnı parlayan Peygamberimiz Muhammed’e salat ve selam eyle.
Ey Allah’ım! Dört Raşit halife; Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali’den,
Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)’in diğer sahabelerinden,
tabiinden, tebe-i tabiinden ve bunlara kıyamet gününe kadar güzelce tabi olanlardan,
bunlarla beraber bizlerden affınla, cömertliğinle ve ihsanınla razı ol ey merhametlilerin en merhametlisi!
Allah’ım! İslam’a ve Müslümanlara yardım et! Allah’ım! İslam’a ve Müslümanlara yardım et!
Şirki ve müşrikleri zelil kıl!
Allah’ım! Dinine, kitabına, peygamberin sünnetine ve mümin kullarına yardım et.
Allah’ım! Müslümanlardan üzüntüsü olan kimseleri üzüntülerinden kurtar. Allah’ım! Müslümanlardan üzüntüsü olan kimseleri üzüntülerinden kurtar,
sıkıntısı olanları sıkıntılarından rahatlat, borçlu kimselerin borçlarını gider, hastalarımıza ve Müslümanların hastalarına şifa ver.
Karadan, havadan ve denizden gelen hacılara ve yolcuları koru Ey Ekremel Ekremin.
Allah’ım vatanlarımızda bizleri güvenli kıl! İmamlarımızı ve emirlerimizi ıslah et!
Vilayetimizi senden korkan, senden ittika eden ve senin rızana tabi olanların yurdu kıl ey alemlerin Rabbi!
Allah’ım! Emir sahiplerimizi sevdiğin ve razı olduğun amellere ve sözlere muvaffak kıl Ya Hayy Ya Kayyum!
Onun gizlisini ıslah et Ya Zelcelali vel İkram!
Allah’ım! Sınırlarımızda nöbet tutan askerlerimizle beraber ol. Allah’ım! Sınırlarımızda nöbet tutan askerlerimizle beraber ol.
Allah’ım! Onlarla beraber ol, onların aleyhine olma. Allah’ım! Onlara yardım et, onları yüz üstü bırakma.
Allah’ım! Düşmanlara karşı onlara yardım et Ey Zelcelal vel İkram, Ey Alemlerin Rabbi.
“Ey Rabbimiz! Bize dünyada da güzellik, âhirette de güzellik ver ve bizi cehennem azabından (ateşinden) koru.” (Bakara 201)
Senin izzet sahibi Rabbin, onların isnat etmekte oldukları vasıflardan yücedir, münezzehtir.
Hamd alemlerin Rabbi olan Allah’adır.