Hamd, yüce ve müteal Allah’adır.
O; izzet, kemal ve celal sahibidir.
gökyüzü ve yeryüzünün direklerini elinde tutup dilediğini yapan,
dilediğini hükmeden, bütün akıbetleri kendisine döndüren O'dur.
Şehadet ederim ki Allah’tan başka ilah yoktur. O tektir ve ortağı bulunmamaktadır.
Yine şehadet ederim ki en yüce karakterlere ve en değerli özelliklere sahip olan
Muhammed O’nun kulu ve resulüdür.
Allah ona, aline, hanımlarına, sahabesine ve
ihsan ile tabi olanlara salat ve selam etsin, bereketlendirsin.
Bundan sonra;
Ey insanlar, önce kendime sonra sizlere tavsiyem Allah (Azze ve celle)’den korkmak ve sakınmaktır.
Sımsıkı takvaya tutunan kişi; şen veya üzgün olduğunda,
öfkeli veya razı olduğunda Rabbinden ittika eden zarara uğramaz.
O karanlıklarda nur, yalnızlıkta ve sapmalarda yol göstericidir.
“Kim Allah’a ve Resûlü’ne itaat eder, Allah’a saygı duyarak emirlerine uygun yaşarsa, işte asıl kurtuluşa erenler onlardır.” (Nur 52)
Ey İnsanlar!
Gelişmiş başarılı topluluğun özelliklerinin en önemlisi,
yapısının, toplumunun sıkı sıkıya tutunduğu birbirine kenetlenmiş yapılardan olmasıdır.
Bu yapı, bireylerini ve evlatlarının hakikatini temsil ettiği gibi
bir yapının öteki yapıyla farka sahip değildir.
En alt yapılarla en üst yapılar arasında herhangi bir fark yoktur.
Çünkü bina, bu birliktelik olmadan birbirini destekleyecek tarzda güçlü olması mümkün değildir.
Onun yapılarından birinde her ne zaman bir çatlaklık veya bir ihmal söz konusu olmuşsa,
yarılmalar ve bozulmalar kendini göstermiştir.
İşte bu onun yapılarının parçalanmasının ve yavaş yavaş yok olmasının başlangıcıdır.
Bu da her toplumun hali ve vakiasıdır.
Evet, şayet toplum bu formda olmazsa,
kendine nefret ve parçalama izni verir,
enaniyet ve kendini tercih etme, başkalarını umursamama yollarına başvurur.
İnşadan daha çok yıkım olan bir toplumun değeri ne kadardır?!
Devletler büyümeye, zenginlik ve iktisadi gelişimden neye ulaşırsa ulaşsın
bu toplum bireylerinin isteklerini karşılamak, devamlı etmesi şöyle dursun
ihtiyaç anında herkesin gereksinimlerini gerçekleştirmek için
tek başına yeterli değildir.
İşte burada birbirine bağlı, birbirine kenetlenmiş toplumun rolü devreye girer.
Alanları ve bölümleri arasında maddi, sosyal, güvenlik ve fikri olarak
toplum çatlağını onarmada esas rükün olan
gönüllü çalışma ruhu parlar.
Diğer zaruratlar, ihtiyaçlar ve güzelliklerde buna dahildir.
Şayet gönüllü çalışma toplumun bütün alanlarına, bölümlerine yayılırsa,
yakınlarını ve toplumunu inşa etmenin yücelik duygusunu kendisine dayatırsa
cimriliğe, stokçuluğa ve miskinliğe
çıkar, grup ve bölge boyutları için safiyetinin yok edilmemesi şartı ile son verir.
Çünkü gönüllü çalışmadan faydalanmayı hak edenin sınırı yoktur.
Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır: “Her bir yaş karaciğer hakkında (her canlıyı sulayıp doyurmakta) ecir vardır.” Buhari ve Müslim rivayet etmiştir.
Ey Allah’ın kulları, gönüllü çalışma, bir sınırla sınırlandırılamaz, bir zamanla son bulmaz.
Onun sınırının son bulması, tabiatının genişlemesiyledir.
Ücretine ve karşılığına bakmadan
Allah rızası için yapılan her çalışma, gönüllü çalışmadır.
Hayır kelimesinin genişlemesi ve yayılması ile genişler ve yayılır.
Bazı noktalarda hayır amelinden farklılık kazanır.
Çünkü gönüllü çalışmanın adeti, hayır amelinin aksine
talep edilmeden önce girişimde bulunmaktır.
Hayır ameli ise ancak talepten sonra fiile dökülmektedir. İkisi bir paranın iki yüzü gibidir.
Bileşkeleri ise; hiçbir karşılık beklemeksizin insanlara yardım etmektir.
Bu ancak sadece Allah’ın rızası arzulanarak gerçekleştirilir.
“Doğrusu biz sizi, sadece Allah’ın rızası için yediriyoruz, sizden bir karşılık ve teşekkür de istemiyoruz.” (İnsan 9)
Her akıllı kimse toplumun uyanışının, yok olmaktan,
çatlaklıklardan onu korumanın kıymetinin farkındadır.
Aynı şekilde İslam'da ve İslam öncesinde semavi olsun medeni olsun bütün şeriatlarda
gönüllü çalışmanın istenilen, arzulanan ve davet edilen şey olduğunun farkındadır.
Bu kişinin iç dünyasının güzelliğine, kahramanlığına, şefkat ve yardımseverliğine açık bir alamettir.
Çünkü bu özellikler Allah’ın hanif olarak yarattıklarının sıfatlarıdır.
Enaniyet şeytanları ve benlik sevgileri onlarda dolaşamaz.
Hz. Hatice (radiyallahu anha)’nin
peygamberlikten önce Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in halini tavsif ederken ki sözleri de buna delalet etmektedir.
Cebrail (aleyhi selam)’ı gördükten sonra Hira mağarasından titreyerek gelen Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)
şöyle demişti: “Bana bir şey olacak diye korktum.”
Bunun üzerine Hz. Hatice (radiyallahu anha) şöyle demiştir: “Allah’a yemin ederim ki seni Allah hiç bir zaman utandırmaz.
Çünkü sen akrabayı gözetirsin ve doğru sözlüsün.
Âcizlerin derdini dert edinirsin, fakirleri seversin,
misafiri yedirirsin, Hak yolunda halka yardım edersin” Buhari ve Müslim rivayet etmiştir.
İslam’da ve İslam öncesi gönüllü çalışmanın düzgün bir fıtrat olduğunu gösteren şeylerden biri de
Hakim bin Hizam (radiyallahu anh)’ın Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’e zikrettiği şeydir.
O şöyle sormuştur: "Ey Allah'ın Resulü! Benim cahiliyede yapmış olduğum
sadaka, köle azat etme ve sıla-ı rahimler için bir sevap var mıdır?”
Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun üzerine şöyle cevap vermiştir: "(Cahiliyede) yapmış olduğun hayırlar üzere Müslüman oldun" Müslim rivayet etmiştir.
Bu İslam’ın değeri, hoşgörüsü ve rahmetidir.
İyiliğe ve bunun üzerinde yardımlaşmaya teşviktir. İnsanların ihtiyaçlarına dokunuştur.
Gönüllü çalışma, umumiyetle nitelendirilen ve gelişen hedefleri kapsaması için
gönüllü çalışmanın bütün alanlarıyla çeşitlenen
İslam’ın şekillerinden bir şeklinin tercümanıdır.
Ekonomik alanda gönüllü çalışma; vakit harcama ve
vakıfsal aktiviteleri anlama ışığında
ince bir ihtimam ve özeni temsil eder.
Çünkü ekonomik kalkınmada vakıfsal aktivitelerin etkisi çok fazladır.
Verimli asılların yok olmasından korunmakla beraber mali hareketler genişler.
Fikri, sosyal, dava ve benzeri alanlar da bundan farksızdır.
monotonluk ve durgunluktan zamana ayak uydurmak, yetenekleri çoğaltmak,
toplumun ihtiyaçlarına ve çözümlerine deva olmak,
gönüllü çalışmanın değeri hususunda toplumu bilinçlendirmek,
onarıcı ve koruyucu çalışmalar ortaya koymak,
sosyal yakınlaşma, yaşantı ve dini hassasiyetlerde kendini gösterecek
araştırma ve düşünce merkezleri inşa etmek gereklidir.
Gönüllü çalışma alanlarından bir alana hızlıca bakarsak;
-ki o da muhtaçlık ve fakirliği engellemektir-
hali vakti yerinde olanların
refah ve güzellik üzerine infak ettikleri şeylerin
bölgedeki fakirlerin ihtiyaçlarını tamamıyla gidereceğini görürüz.
Zenginlerin sevinç ve mutluluklarının külfetine bakarsak şayet,
onların yarısının yakın yetimlere veya muhtaç miskinlere yedirildiğinde
bunun bereket, fakirlerin kırık kalbinin onarımı, haset ve nazardan,
israftan gelecek akıbetten koruma olduğunu idrak ederiz.
“Akrabaya, yoksula, yolda kalmışa (iyilik ve yardımla) hakkını ver, (malını lüzumsuz yere) saçıp savurma! Çünkü (malı) saçıp savuranlar,[10] şeytanın kardeşleri olmuşlardır. Şeytan ise Rabbine karşı çok nankördür.” (İsra 26-27)
Bu bizim dinimizdir. Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) bizlere bu şekilde öğretti.
O hepimizden hayrın ve inşanın destekçisi olmamızı istedi.
Çalışmamızı oturmamamızı, ötekini hissetmemizi kör ve sağır olmamamızı…
Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmaktadır:
“Her Müslümana sadaka vermek vaciptir”
Bunun üzerine ona: “Ya sadaka verecek bir şey bulamazsa, o zaman ne dersin?” denildi.
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “İki eliyle çalışır, böylece hem kendisine yarar sağlar ve hem de sadaka verir” buyurdu.
Ona: “Ya buna gücü yetmezse, o zaman ne dersin?” denildi.
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Sıkıntıda olan ihtiyaç sahibi kimseye yardım eder” buyurdu.
Yine ona: “Ya buna da gücü yetmezse, o zaman ne dersin?” denildi.
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “İyiliği ya da hayrı emreder” buyurdu.
Soru soranlardan birisi: “Eğer buna da gücü yetmezse, o zaman ne buyurursun?” diye sordu.
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Kötülüğü yapmaktan kendini tutar. Çünkü bu da, bir sadakadır” buyurdu. Buhari ve Müslim rivayet etmiştir.
Hayrı az olan toplumun kıymeti nedir ey Allah’ın kulları?!
Şerri, hayrını geçmiş bir toplum hakkında ne düşünürsünüz?!
Hangi sarp yokuş bundan daha büyüktür?!
Bu yokuşu aşmaya yardım edecek koruma nedir?!
“Fakat o, (âhiret mutluluğunu engelleyen) sarp yokuş(u aşmay)a girişmedi. O sarp yokuşun ne olduğunu sana ne bildirdi? (O ilk adım olarak) bir köle (ve esir) azat etmektir. Yahut (salgın) bir açlık gününde, akraba olan yetimi, yahut yere serilmiş (aç) bir yoksulu doyurmaktır.” (Beled 11-16)
Allah (azze ve celle) beni ve sizleri Kitap ve Sünnetle bereketlendirsin.
Onlarda bulunan ayetler, zikirler ve hikmetlerle beni ve sizleri faydalandırsın.
Sözlerimin içindeki doğrular hiç şüphesiz Allah’tandır.
Hata var ise benden ve şeytandandır.
Kendim, sizin ve sair Müslümanların hata ve günahları için Allah’tan bağışlanma dilerim.
O’ndan bağışlanma dileyin ve tövbe edin. Hiç şüphesiz benim Rabbim Gafur ve Rahimdir.
İhsanından dolayı Allah’a hamd olsun.
Başarı ve nimetlerinden dolayı O’na şükürler olsun.
Bundan sonra;
Bu zamanda gönüllü çalışma problemi,
bütün gayretli müminlerin bu konuya eğilmesini gerektirmektedir.
Gayri Müslim topraklarında
dikkat, itkan, tek adam ruhuyla çevrili
büyük bir seviyeye ulaştı.
Bu durum Müslüman bir gözlemci,
batıda gönüllü çalışmanın ulaştığı seviye ile
İslam ülkelerinde gönüllü çalışma arasındaki farkı gözlemliyor.
Ayrıca hakiki mefhumunun eksikliğinden doğan sıkıntı, iyice öğrenilen hazırlık,
diğerlerinin nazarında mefhumdan dönüş ve gecikmenin oranı arasında kıyas yapmaya sevk ediyor.
Müslüman toplumlarda gönüllü çalışma örneklerinin
bu çalışmayı anlamak için
nefsi, dini ve sosyal hazırlıktan önce
zoraki bir şekilde veya geri adım atılmayacak
görev şeklinde ilerlemesi
gerçekten üzücü bir durum.
Örneğin öğrenciler, zoraki kalıplarla gönüllü çalışma olarak
bir mahallenin veya bir caddenin temizliğine zorlandığı takdirde
gönüllü çalışmanın künhünü idrak etmesi mümkün olmayacaktır.
Çünkü o, bu değerli çalışmanın değerini için gerekli esasları anlamadan
ve minnetin bulanıklarından kutulmadan,
lise veya üniversite ya da
benzer bir kurumun emriyle hareket etmiştir.
Ki bunlar yapılan amellere karşılık toplumun hayatında alışkanlık edindiği şeylerdir.
Bu şekilde gönüllü çalışmanın ta başlangıcında yanlış olan bir şeydir.
Çünkü gönüllü çalışma, hiçbir minnette bulunmaksızın ve hiçbir ücret gözetmeksizin üstün bir kudreti talep etmektedir.
Hatta onun kaynağı, karşılığın mahiyetine göre çoğalmayacak sevgi, şefkat ve ihsandır.
O ancak vicdanın rızası için
ve topluma yönelik bir başına bırakma ve geri durmadan
soyutlanma üzerine çabalar.
Onun rahatlığı ve saadeti, bir miskinin yüzündeki tebessümde
veya sıkıntılı birisinin duasını işitmesinde gizlidir.
Verme olmaksızın bir sevgiyi tasavvur etmemiz mümkün değildir. Sevgi olmaksızın vermemizin de aynı şekilde tasavvuru mümkün değildir.
Saikleri, maharetleri, şahsi dinamikleri,
gönüllü çalışmayı, gönüllü çalışmanın yolunu, benden ve senden,
ebeveynimden ve senin ebeveyninden, akrabalarımdan ve senin akrabalarından,
komşumdan ve senin komşundan oluşan toplumdaki etkisini öğreten ilkeleri idrak etmeyi
ve anlamayı kapsayan sistemli, çalışılmış bir çalışma olmadan
başarıya ulaşması da aynı şekilde mümkün değildir.
Başarılı toplum, bir kişinin “bana ver” demesi beklenilmeyen toplumdur.
Çünkü onun eli, böyle bir şeyi işitecek kulağının önüne geçmiş ve fiili böyle bir sözün söylenmesine engel olmuştur.
Savaşların ve sıkıntıların çoğaldığı, ateşi dindeki kardeşlerimize ulaştığı böyle bir zamanda
buna ne kadar da çok ihtiyacımız var.
Onların tavanları akmış, duvarları çatlamış durumda.
Öyle ki; ne soğuğu ne de sızıntıları engelleyebiliyor.
Birçok Müslüman ülkede şahit olunduğu gibi.
İşte bu durum himmetleri bilemeyi, bütün yönleri ve şekilleriyle gönüllü çalışmaya sıkı sıkıya tutunmayı gerekli kılmaktadır.
Bunun başında hayat damarı olan mal gelmektedir.
Kardeşlerimiz ve milletimizin evlatları için Allah’tan korkun.
Fedakarlık ve gerçekçi yardımlar için kollarımızı sıyıralım.
Nimet her zaman devam etmez. Bugünün yarını da var.
Hayattan sonra ölüm ve ölümden sonra hesap vardır.
“Bilin ki mallarınız ve çocuklarınız (size hem emanet, hem de, sizi günaha sürüklemek bakımından) bir fitne (bir imtihan)dır. Ama (bunlarda İslâmî ölçü ve görevlere uyulursa) büyük mükâfatın Allah katında olduğunu da bilin.” (Enfal 28)
Yaratılmışların en hayırlısı, insanların en temizi, havuz ve şefaat sahibi
Muhammed bin Abdullah’a salat edin.
Allah (azze ve celle) bizzat kendisi emretmiş, tespih eden melekleri övmüş ve sizleri teşvik etmiştir.
Ey müminler! Allah (azze ve celle) şöyle buyurmaktadır:
“ Ey iman edenler! Siz de ona salât-ü selam edin (kutsayın, onun şanını yüceltmeye ve ona tam bir teslimiyete özen gösterin).” (Ahzab 56)
Allah’ım! Kulun ve Resulün olan enver yüz sahibi ve
alnı parlayan Peygamberimiz Muhammed’e salat ve selam eyle.
Ey Allah’ım! Dört Raşit halife; Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali’den,
Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)’in diğer sahabelerinden,
tabiinden, tebe-i tabiinden ve bunlara kıyamet gününe kadar güzelce tabi olanlardan,
bunlarla beraber bizlerden affınla, cömertliğinle ve ihsanınla razı ol ey merhametlilerin en merhametlisi.
Allah’ım! İslam’a ve Müslümanlara yardım et! Allah’ım! İslam’a ve Müslümanlara yardım et!
Allah’ım! İslam’a ve Müslümanlara yardım et! Şirki ve müşrikleri zelil kıl!
Allah’ım! Dinine, kitabına, peygamberin sünnetine ve mümin kullarına yardım et.
Allah’ım! Müslümanlardan üzüntüsü olan kimseleri üzüntülerinden kurtar,
sıkıntısı olanları sıkıntılarından rahatlat, borçlu kimselerin borçlarını gider,
hastalarımıza ve Müslümanların hastalarına şifa ver, ey merhametlilerin en merhametlisi.
Allah’ım vatanlarımızda bizleri güvenli kıl! İmamlarımızı ve emirlerimizi ıslah et!
Vilayetimizi senden korkan, senden ittika eden ve senin rızana tabi olanların yurdu kıl ey alemlerin Rabbi!
Allah’ım! Emir sahiplerimizi sevdiğin ve razı olduğun amellere ve sözlere muvaffak kıl Ya Hayy Ya Kayyum!
Onun için nefsini ıslah et Ya Zelcelali vel İkram!
Allah’ım! Sen Allah’sın senden başka ilah yoktur. Sen zenginsin bizler fakiriz.
Üzerimize yağmurlarını yağdır, bizi ümitsizlerden kılma.
Allah’ım! Bizim yanımızda olan şerre karşılık senin yanında olan hayırdan bizi mahrum etme Ya Zelcelal vel İkram.
“Ey Rabbimiz! Bize dünyada da güzellik, âhirette de güzellik ver ve bizi cehennem azabından (ateşinden) koru.” (Bakara 201)
Ey Allah’ın kulları!
Azim ve celil olan Allah’ı zikredin ki Allah’ta sizleri zikretsin.
Nimetlerinden dolayı O’na şükredin ki nimetlerini artırsın.
Allah’ın zikri (namaz) elbette ibadetlerin en büyüğüdür. Allah yaptıklarınızı bilir!