Hamd Allah’a mahsustur.
İzzeti, kahrı ve kibriyası ile bir olan,
mülkü, idaresi ve kalıcılığı ile ayrıcalıklı olan,
yaratılmışları fani kılarak üstün olan Allah’a hamd olsun.
Birçok nimetlerin sahibi olan,
kahredici bir intikam ile uyaran Allah’a hamd ederim.
Şehadet ederim ki, Allah’tan başka ilah yoktur. O tektir, ortağı da bulunmamaktadır.
Öncesinde de, sonrasında da hamd O’na aittir.
Yine şehadet ederim ki efendimiz, peygamberimiz Muhammed, O’nun kulu ve resulüdür.
Açık delillerle ve keskin burhanlarla peygamberini desteklemiştir.
Allah ona, aline,
parlayan yıldız, dolaşan gezegen gibi olan
sahabesine,
tabiine, onlara ihsan ile tabi olanlara
salat ve selam etsin ve bereketlendirsin.
Bundan sonra,
Ey insanlar sizlere ve kendime Allah’ın takvasını tavsiye ediyorum.
Allah sizlere rahmet etsin, Allah’tan sakının,
nefislerinizi hesaba çekin. Kim nefsini hesaba çekerse insanlar uyurken gecesini,
insanlar uyanıkken gündüzünü,
insanlar karışırken verasını,
insanlar dalarken sessizliği,
insanlar gafilken korkusunu bilir.
Dilini korur, hatalarına ağlar.
Allah’tan haşyet duymak ilim olarak,
onu aldatmaya çalışmak cehalet olarak yeter.
Hataları terk etmek, tevbe talebinden daha hayırlıdır.
Nice şehvetler uzun bir hüznü bırakmıştır.
“Kim sâlih (sevâbı olan) bir iş yaparsa, kendi (fayda)sınadır. Kim de kötülük yaparsa kendi aleyhinedir. (Yoksa) Rabbin kullara hiç(bir şekilde) zulmedici değildir.” (Fussilet 46)
Ey Allah’ın kulları!
kişiye, muhasebe, doğruluk,
tefekkür, ibret alma ve
sorgulama oturumu gerçekleştirmesini hatırlatıyor.
Dünyada kendisini hesaba çeken kişinin ahirette hesabı hafifler.
Kendisini hesaba çekmeyi ihmal eden kimse üzüntüsü daim olur,
sonucu kötü olur.
Ey Müslümanlar!
Uyarıların en hayırlısı ve
öğütlerin en yücesi, lezzetleri yok eden şeyleri,
cemaatleri ve birlikleri ayıran şeyleri hatırlamaktır.
Allah sizleri korusun! Ölümün sonuç,
kabrin varılacak yatak,
kıyametin vaat edilen,
cennetin veya cehennemin girilecek yer olduğunu düşünen kimse için
sadece akıbetini düşünmesi,
nereye varacağına bakması değerlidir. Kabir karar kılınacak yer,
yeryüzü ise geçici bir yerleşkedir.
Ecel hakkında düşünmek,
onun için hazırlanmak ve buna önem göstermek…
Her şey gelmeye yakındır veya gelmesi uzak değildir.
Ey Allah’ın kulları, ölüme karşı kör kalmayın.
Nefis çıkabilir ve geri dönmez.
Sen ölümün rakibi, isteklerinin de esirisin.
Ölüm askerleri beklemiyorlar.
Ey Allah’ın kulları! Kim ölümü gerçek bir şekilde düşünürse lezzetlerinde irşat bulur ve
isteklerinde zahit olur.
İmam Kurtubi (rahimehullah) şöyle demektedir: “Durgun nefisler, gafil kalpler, nasihatlerin uzatılmasına, lafızların süslenmesine ihtiyaç duyar.
Allah (azze ve celle) şöyle buyurmaktadır:
“Her nefis, ölümü tadacaktır.” (Al-i İmran 185)
Bu ayet işitene yeterlidir, bakanı meşgul eder.”
Ey Allah’ın kulları, ölümü düşünmek, fani dünyadan sakınmayı ve
ebedi yurda odaklanmayı beraberinde getirir.
Ölümü düşünmek, daralmışların darlığını hafifletir,
acılarını kolaylaştırır ve
böylece darlık hali devam etmez.
Ka’b (rahimehullah) şöyle buyurmaktadır:
“Ölümü bilen kimseye dünyanın musibetleri ve dertleri hafifler.”
Zengin ve genişlik ehline gelince ölümü düşünmek onları,
zenginliklerine aldanmaya engel olur.
Nesai ve başkalarının tahriç ettiği bir hadiste Ömer bin Hattab ve Ebu Hureyre
Rasulullah’ın şöyle buyurduğunu nakletmektedirler:
“Lezzetleri yok eden şeyi çokça düşünün”
Sahabe; Ey Allah’ın resulü! Lezzetleri yok eden şey nedir? diye sorunca Rasulullah “Ölüm” diye buyurdu.
Yezid Er Rekkaşi (rahimehullah) şöyle demektedir: “Ey İnsanlar! Ağlamıyor musunuz?
Ölümün kendisini talep ettiği,
kabri evi olacak,
toprak yatağı olacak,
güveler arkadaşı olacak kişi nasıl yaşıyor?
Bunlardan sonra ise büyük gün vardır;
ya cennet ya da cehennem.”
Allah bana ve sizlere rahmet etsin, ölümü düşünmek tevbede acele etmeye,
kalbin kanaat etmesine,
ibadeti artırmaya neden olur.
Ölümü unutmak ise tevbeyi ertelemeye
kanaat etmemeye,
ibadette tembelliğe sevk edecektir.
Allah sizlere rahmet etsin,
ölümü, sekerat anını,
acısını tefekkür edin.
O ne kadar doğru bir vaattir! Ne kadar adaletli bir hakimdir! Yaralayan olarak ölüm,
ağlayan olarak göz,
parçalanan olarak cemaatler,
dağılan olarak güvenlikler yeterlidir.
Siddi (rahimehullah) Allah (azze ve celle)’nin
“O, ölümü ve hayatı, amel/davranış bakımından hanginizin daha güzel olacağını imtihan etmek için yarattı.” (Mülk 2)
ayeti hakkında şöyle demektedir: “Hanginiz ölümü daha çok düşünüyor,
onun için en güzel hazırlıkları yapıyor ve
ondan çok fazla korkuyorsunuz.”
Ey Müslümanlar!
Ölümü düşünmenin en etkili ve en doğru yolu,
faydalı tezekkür ve kalp inceliğidir.
Bunun etkili yolu, daha önce geçmiş akranlarını düşünmesi,
onların konumlarını, hallerini, amellerini, temennilerini tezekkür etmesi,
toprağın onların suretlerini nasıl yok ettiğini ve
cesetlerini ufaladığını düşünmesidir.
Eşler dul kaldı veya
tekrardan evlendi,
çocuklar yetim kaldı,
miras taksim edildi.
Meclisler ondan soyutlandı,
eserleri silindi. Peşinden sevenlerini bıraktı,
sebepler ortadan kalktı.
Eserler ondan muaf oldu,
toprak ondan hali oldu.
Mutlu kimse, başkasından ibret alandır.
Ey Müslümanlar!
Ölümün sarhoşluğu, dertleri ve şiddetleri vardır.
Peygamberimiz ölüm anında şöyle demiştir: “Allah’tan başka ilah yoktur.
Şüphesiz ölümün sarhoşluğu vardır.”
Allah (azze ve celle) şöyle buyurmaktadır: “(Bir gün) ölüm sarhoşluğu gerçekten gelir (gerçeği de ortaya getirir): “(Ey insan!) İşte bu, senin kendisinden kaçtığın şeydir.” (Kaf 19)
“Allah’a karşı yalan uydurandan veya kendisine hiçbir şey vahyedilmediği halde, “Bana da vahyedildi.” diyenden ve “Allah’ın indirdiği (âyetler/hükümler) gibi ben de indirir (söyler)im!” diyenden daha zalim (ve ahmak) kim olabilir? (Ey Resûlüm!) Ölüm sıkıntıları içinde (kıvranır) iken, meleklerin de ellerini uzatarak: “Haydi bakalım çıkarın (kurtarın elimizden) canlarınızı! Allah’a karşı doğru olmayanı söylemeniz ve O’nun âyetlerin(i kabullenmey)e karşı büyüklük taslamanız sebebiyle bugün, hor ve hakîr edici bir azap ile cezalandırılacaksınız!” (derler. O vaziyette) zalimleri bir görsen!” (En’am 93)
Ölüm geldiği zaman iman etmek kabul görmez,
can çekişirken tevbe etmek fayda sağlamaz.
“Allah katında (makbul) tevbe ancak cahillikle bir kötülük (bir günah) işleyip de sonra hemen (pişman olup) tevbe edenlerin tevbesidir. İşte Allah, bunların tevbesini kabul eder. Allah her şeyi hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. Kötülükleri (günahları) işleyip işleyip de nihayet onlardan birine ölüm gel(ip yaptıkları kötü amelleri ve sonucu gösteril)ince: “Hakikaten ben şimdi tevbe ettim.” diyenlerle, (Allah’ın hükmünü bilerek değersiz/geçersiz görüp) kâfir olarak ölenlerin tevbesi artık kabul edilmez.” (Nisa 17-18)
Ölüm geldiği zaman kişi tekrardan dünyaya dönmeyi temenni eder;
kafir ise Müslüman olmayı, asi ise tevbe etmeyi arzular.
Allah (azze ve celle) şöyle buyurmaktadır:
“Nihayet o (müşrik ola)nlardan birine ölüm geldiği (kötü ameli ve sonucu kendisine gösterildiği) zaman diyecek ki: “Rabbim! (Dünyaya) beni geri döndürünüz, tâki ben, terk ed(ip geldiğim o) yerde artık iyi/sevaplı iş yapayım.” Hayır! Bu onun söylediği (boş) laftan ibarettir. Artık (kıyamette) tekrar dirilecekleri güne kadar önlerinde bir engel vardır (rûhen de bedenen de başka bir şekilde dünyaya geri dönemezler).” (Muminun 99-100)
Peygamber efendimiz şöyle buyurmaktadır:
“Kim Allah’a kavuşmayı sever ve isterse Allah’ta o kimseye kavuşmayı sever.
Kim de Allah’la beraber olmaktan hoşlanmazsa Allah’ta o kimseyle buluşmak istemez.”
Aişe yahut Peygamberin eşlerinden biri: (Ya Rasulullah) Bizler ölümden elbette hoşlanmayız! dediler.
Peygamber, kadınlara: "Ölüm sizin bildiğiniz gibi değil,
lâkin bu şöyledir: Mü 'mine ölüm hâli gelince, Allah'ın o kuldan hoşnutluğu, Allah'ın ikram ve ihsanı ile müjdelenir. Bu müjde üzerine artık mü'mine (ölüm gibi)
kendisini karşılayacak hâllerden daha sevimli birşey olamaz.
O anda mü'min Allah 'a kavuşmayı arzu edip ister,
Allah da mü'min kuluna kavuşmayı sever.
Fakat kâfir öyle değildir: Ona ölüm hâli hazır olduğunda, Allah'ın azabı ve ukubeti müjdelenir.
O anda kâfire, önündeki ölüm gibi hâllerden daha çirkin bir hâl olamaz.
Bu suretle kâfir, Allah'a kavuşmayı fena görür,
Allah da onunla buluşmayı çirkin görür." Buhari tahriç etmiştir.
Salih cenaze “Beni tez bir şekilde yerime götürün.” der.
Salih olmayan cenaze ise şöyle der: “Aman Allah’ım! Beni nereye götürüyorsunuz.”
Onun sesini insandan başka her şey duyar.
Eğer o sesi insan duysaydı helak olurdu.” Buhari tahriç etmiştir.
Ey Allah’ın kulları!
Ölü kimsenin can çekiştiği anında neler yaşadığına şahit olamıyoruz ve
göremiyoruz.
Ancak etkilerini görebiliyoruz.
İman ehli ise can çekiştiğinde bütün tefsircilerin belirttiği gibi melekler yanına iner.
“Onların üzerlerine (ölümleri anında) melekler inerler de: “(İlerisi için) korkmayın, (bıraktığınız evlat ve ailenizden de) endişe etmeyin, size söz verilen cennetle sevinip neşelenin.” derler. Biz dünya hayatında da, âhirette de sizin dostlarınızız.” (Fussilet 30-31)
Kafirler ise Allah (azze ve celle) onlar hakkında şöyle buyurmaktadır:
“(Resûlüm!) Melekler, küfre sapanların yüzlerine ve sırtlarına vurarak: “Tadın (cehennemde) yakıcı azabı!” (diyerek) canlarını alırken (onları) bir görseydin!” (Enfal 50)
Hafız İbn Cevzi şöyle demektedir:
“Ölüm esnasında can çekişen kimsenin ayılması, şeylerin en uç noktasıdır.
Nitelendirilmesi imkansız bir şekilde dikkat kesilir.
Boyutu ifade edilemeyecek şekilde endişelenir.
Geçen zamanın hasretine tutuşur.
Bırakılırsa kaçan şeyleri tedarik edeceği isteğine kapılır.
Ölüme olan kesin inancıyla tevbe hususunda sadık olur.
Ölümden önce nefisini, neredeyse pişmanlıkla öldürür.”
Ey Allah’ın kulları!
Ölüm sondur.
“(Yer) üzerinde bulunan her canlı fânidir. (Yalnız) azamet ve ikram sahibi Rabbinin zâtı, bâkidir.” (Rahman 26-27)
Eceller belirlenmiş,
günler sınırlanmış,
rızıklar taksim edilmiştir.
Allah bir şeyi vakti gelmeden öne almadığı gibi
vakti geleni de sonraya bırakmaz.
Cehennemdeki ve kabirdeki azaptan
Allah’a sığınırız.
Allah seni korusun, ömrünün aleyhine hüccet olmasından ve
günlerinin kötülük olarak aleyhine dönmesinden sakın.
Ölüm felakete uğrayanın çığlığına,
ayrılanın hasretine, rağbet edenin rağbetine,
korkanın korkusuna kulak vermez.
Ölümden korkunun hayatına karşı bir endişe olmasından sakın.
Kovulmuş şeytandan Allah’a sığınırım. “Her canlı (nefis) ölümü tadacaktır. Ecirleriniz (yaptıklarınızın karşılıkları) ancak kıyamet günü tastamam verilecektir. (O gün) kim ateşten uzaklaştırılır da cennete konulursa, artık o gerçekten kurtuluşa ermiştir. Bu dünya hayatı, ancak aldatıcı bir metâ (geçici zevk ve faydalanma)dan ibarettir.” (Al-i İmran 185)
Allah (azze ve celle) beni ve sizleri Kuranı Kerim ve
Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in hidayeti ile faydalandırsın.
Sözlerimin sonunda;
bütün hata ve günahlar hususunda Allah’tan kendim, sizin ve sair Müslümanlar için bağış diliyorum.
O’ndan bağışlanma dileyin.
Şüphesiz O, Gafur ve Rahim’dir.
Hamd Allah’a mahsustur.
Şanı yüce, ihsanı kadim olan
Allah’a hamd olsun.
O’na hamd eder, şükrederim. O bakidir, yer üzerinde bulunan her canlı fanidir.
Şehadet ederim ki, Allah’tan başka ilah yoktur. O tektir, ortağı da bulunmamaktadır. Mülkünde, idaresinde ve otoritesinde tektir.
Yine şehadet ederim ki, nebilerin sonuncusu, dini, dinlerin en hayırlısı olan Muhammed onun kulu ve resulüdür.
Allah ona, aline, sahabesine ve
onlara güzelce tabi olanlara salat ve selam etsin.
Bundan sonra; Ey Müslümanlar!
Saptırıcı fitnelerden korku duymak,
muhasebe oturumlarından,
sonuçlara bakmaktan ve olaylardan ibret almaktan sayılmaktadır.
O fitneler ki, Allah’a sığınırız, kapalı isimlerle veya yaldızlı kanaatlerle süslenir
veya sızar
ve böylece şerler onun aracılığıyla yayılır ve
aldananlar onlarla sınanır.
Gafleti celp eden bu saptırıcı faktörler üzerinde biraz durmamız ve düşünmemiz gerekmektedir.
Gafleti celp eden etkenlerin en başında Allah’ın nimetlerinden bıkkınlık ve o nimetlerin,
daha hayırlısı yerine daha düşüğü tercih edilerek değiştirilme arzusu gelir.
İslam nimetinden sonra güvenlik nimetinden,
rahat yaşamdan ve birlikten daha üstün
bir şey gördünüz mü?
Kuran bize maişeti kökleşmiş kavimleri, onların rahat yaşamları, konforlu hayatları hakkında
ilginç bir örnek zikretmektedir:
“Gerçekten, (Yemen’de yaşamış olan) Sebe’ (halkı) için, oturdukları yerde bir ibret vardı. (Meskenleri) sağdan ve soldan iki bahçe ile çevrili idi. (Peygamberleri onlara): “Rabbinizin rızkından yiyin ve O’na şükredin. (İşte) güzel bir memleket ve çok bağışlayan bir Rab!” (demişti).” (Sebe 15)
Bu bol nimetten usandılar ve değerli yaşamdan sıkıldılar ve
Rablerine bu garip istekle gittiler:
“Ey Rabbimiz! (Mesafemiz yakındır), seferlerimizin arasını uzaklaştır.” dediler ve kendilerine yazık ettiler.” (Sebe 19)
Bolluktan sonra kıtlıktan Allah’a sığınırız.
Yıkım, parçalanma, vebal, cezalandırma,
tefrik, ayrışma,
kayıp ve azap hayatını
tecrübe etmekten başka her şeyden yüz çevirdiler.
İmam İbn Cerir şöyle demektedir: “Bu kavim Allah’ın nimetlerine karşı şımardılar,
Allah’ın kerametini inkar ettiler
ve nefislerine zulmettiler.
Sonuç olarak cezaları şöyle oldu: “ Biz de onları (masallardaki) efsanelere çevirdik ve onları tamamen parçalanmış olarak dağıttık.” (Sebe 19)
Gece düne ne kadar da çok benzemektedir, gafilleri gördüğünde
veya hareketler, gruplara çağıran nefret dolu düşmanları gördüğünde.
Sanki onlar bilmiyor, ya da çok iyi biliyorlar, bunun halkları boğan,
hastalıkların yayılmasını sağlayan, derbederliğe ve
münkerlere kapı aralayan bir bataklık olduğunu.
Hangi akıl, evini yıkmak için nida eder?! Özellikle toprağa uzanmış,
semayı yorgan yapmış,
çıplak bir şekilde yaşayan kişi?!
Kötülüklerini açık etmek için elbise çıkartmak ve
avretini insanlara açık etmek akıllı kimsenin işi midir?!
Akıllı kimse nimetleri inkar etmek ve cezaları ve intikamları indirmek için nasıl çabalar?!
İfsat, cemaate ve imamete karşı çıkma,
işi ehlinden çekip alma üzerine
ikame edilmiş davalar.
Bir kelime olsa dahi dünyada bu asla çözüm olamayacaktır.
Akıllı kimsenin evini harap etmek,
vatanını parçalamak,
kanı ve ırzı tehlikeye maruz bırakmak için
çabalaması mümkün değildir.
Tıpkı ihlaslı olmayanın fikir üretememesi,
sadık olmayanın vatanını koruyamaması gibi…
Münafık kimse, korktuğu ve arzuladığı zaman muvafakat eder,
güvende olduğu ve doyduğu zaman inkar eder.
Arzularıyla beraber ol alır, muvafakat ederse muvafakat eder,
değişirse değişir. Bunların hepsinin gözleri kördür,
tenakuz içindedirler ancak farkında değillerdir.
Selim fıtrat sahiplerinin,
müstakim bir akıl taşıyanların,
nimetlere şükredenlerin,
fitnelerden kaçanların yürüyüşlerine gelince şeriattan gelen naslara bağlanırlar,
birliği sağlamak ve fitneleri yok etmek için kitap ve sünnette varit olan
birlikle ve ayrışmadan uzak durmakla alakalı naslara göre
hareket ederler.
Bizler bu mübarek Harem beldesi,
Suudi Arabistan’da Rabbimizin birçok nimet ve ihsanı içerisinde
yaşamaktayız.
Allah (azze ve celle)’den
nimet ve keremini devamlı kılmasını, tamamlamasını ve korumasını niyaz ederiz.
Bunların en yücesi tevhit nimetidir; Allah’ın tevhidi ve güzelce ibadetidir.
Sonra ülkenin birliği, görüş birliği,
güvenlik, rahat yaşam nimeti,
liderliğin etrafında bir araya gelme,
ilim ve alimlerin yaygınlaşması,
Harameyn’in mukaddesatının içerisinde rahatça yaşama nimetidir.
Fitnelerin, mihnetlerin, ölümlerin, cezalandırmaların,
yıkım ve harabın yaygınlaştığı bir zamanda
bizler bu nimetler içerisinde yaşıyoruz. Çevrenizde fitnelerin ve ayaklanmaların felaketlerini yaşayanların hali
size uzak değildir.
Allah tekrardan güvenliklerini sağlasın.
Hak üzerinde birliklerini sağlasın.
Garipliklerine son versin.
Ülkeyi korumak ve
ülke yöneticilerin yanında yer almak şer’i vaciplerdendir.
“Ey iman edenler! Allah’a itaat edin, Resûl’e itaat edin ve sizden olan emir sahiplerine de…” (Nisa 59)
Peygamber efendimiz şöyle buyurmaktadır: “Müslümanların cemaatine ve imamına bağlı kalın.”
Hepinizin mesuliyeti, zaman muhasebe zamanıdır,
işitme ve itaate, sebat ile duada,
salah ve ıslahta,
hakkı ve sabrı tavsiyede,
nasihatleşmede ehlisünnetin yoluna tutunarak
ve Selefi Salihin’in anlayışına bağlı kalarak
kendinizi ve ailenizi
bu fitnelerden korumak için çabalamanızdır.
Allah’a hamd olsun hakkın sebat ehli alimlerle olduğunu bilmeniz gerekmektedir.
Bölgede yaşanan olaylar karşısında onların sabit ve güçlü duruşlarına tanık oldunuz.
Hak ve hayır onların söyledikleri ve fetvalarıydı.
Diğerlerine gelince akıbetleri; yalnız kalmak ve devrilmek oldu.
Allah sizlere rahmet etsin Allah’tan korkun,
yeryüzünde gezin,
öncekilerin eserlerine bakın,
sizden önce gelenler neler yapmışlar bunları düşünün.
Nereye gitmişler,
nereye girmişler
ve nereye inmişler?
Şaşılacak nokta gururdaki mutluluk, eğlencedeki hatadır.
Konağını koru, Allah da seni korusun.
Ahiretini dünyana satma.
Hidayet rahmeti ve nimeti peygamberiniz Muhammed’e salat ve selam edin.
Şüphesiz Allah bunu emretmiştir:
“Şüphesiz ki Allah ve melekleri Peygamber’e salât eder (onu kutsar/övgü ve iltifatla anar)lar! Ey iman edenler! Siz de ona salât-ü selam edin (kutsayın, onun şanını yüceltmeye ve ona tam bir teslimiyete özen gösterin).” (Ahzab 56)
Allah’ım! Kulun ve Resulün olan Peygamberimiz Muhammed Mustafa’ya,
seçilmiş Peygambere,
temiz pak aline, müminlerin anneleri temiz eşlerine
salat ve selam eyle, onları bereketli kıl.
Ey Allah’ım! Dört Raşit halife;
Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali’den
ve sair sahabe
ve tabiinden ve bunlara kıyamet gününe kadar güzelce tabi olanlardan,
bunlarla beraber bizlerden affınla, cömertliğinle ve ihsanınla razı ol ey cömertlerin en cömerdi!
Allah’ım! İslam’a ve Müslümanlara yardım et!
Şirki ve müşrikleri zelil kıl!
Despotları, dinsizleri ve sair din düşmanlarını yüzüstü bırak!
Allah’ım vatanlarımızda bizleri güvenli kıl!
İmamlarımızı ve emirlerimizi ıslah et!
Vilayetimizi senden korkan, senden ittika eden ve senin rızana tabi olanların yurdu kıl ey alemlerin Rabbi!
Allah’ım imamımızı, Veliyul Emrimizi tevfikine muvaffak kıl.
İtaatinle izzetli kıl,
kelimenle yücelt.
Onu İslam’a ve Müslümanlara yardımcı kıl.
Onu, vekillerini, kardeşlerini ve yardımcılarını sevdiğin razı olduğun şeylere muvaffak kıl.
Birr ve takva için onları perçemlerinden tut.
Allah’ım! Müslümanların emirlerini kitabınla ve
nebimiz Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)’in sünnetiyle amel etmeye muvaffak kıl.
Onların mümin kullarına rahmet kıl.
Onların kelimelerini hak, hidayet ve sünnet üzerinde topla Ey alemlerin Rabbi.
Allah’ım! Her mekanda Müslümanların hallerini ıslah et!
Allah’ım! Onların kanlarını koru,
onların kelimelerini hak, hidayet ve sünnet üzerinde topla,
en hayırlılarını emir kıl,
şerlilerini onlardan def et,
topraklarında güvenliği, adaleti ve rahatlığı yay,
açık ve gizli şerlerden, fitnelerden onları koru.
Allah’ım! Dinimize, topraklarımıza, ümmetimize, emir sahiplerimize,
alimlerimize, fazilet ve salah ehlimize,
güvenlik birimlerimize,
kuvvetimize, birliğimize kötülük dileyenleri
kendisiyle meşgul et!
Onu kötülük dairesinde kıl Ey Kavi Ey Aziz.
Allah’ım! Sınır hatlarımızda nöbet tutan asker kardeşlerimize yardım et!
Atışlarını ve görüşlerini isabetli kıl!
Onları destekle!
Azimlerini artır!
Ayaklarını sabit kıl!
Kalplerini birleştir!
Onlara düşmanlık yapanlara karşı onlara yardımcı ol!
Allah’ım! Şehitlerine merhamet et!
Yaralılarına şifa ver!
Onları, aileleri ve zürriyetleri için koru!
Şüphesiz Sen işiten ve icabet edensin.
Allah’ım! Ey mustazafların yardımcısı,
müminlerin kurtarıcısı!
Filistin, Suriye,
Burma,
Orta Afrika,
Irak
ve Yemen’de
mazlum kardeşlerimiz var!
Onlara zarar dokunmakta,
sıkıntı her yerlerini sarmakta ve
bu iş artık onlara ağır gelmektedir.
Allah’ım! Onlara yardım et.
İşlerini üstlen.
Sıkıntılarını gider,
Zararlarını def et.
Gam ve kederlerini bir an önce gider.
Kalblerini birleştir.
Onları kelimelerini bir kıl.
Allah’ım! Onları yardımlarınla genişlet.
Ordularınla onları destekle.
Yardımınla onlara yardımcı ol!
Allah’ım! Zalim despotları, taraftarlarını,
destekçilerini sana havale ediyoruz.
Allah’ım! birliklerini dağıt,
bütünlüklerini boz, onları darmadağın et.
Allah’ım! Tedbirlerini yıkım kıl ey alemlerin Rabbi!
Allah’ım! İşgalci, gaspçi Yahudileri sana havale ediyoruz.
Şüphesiz onlar seni aciz bırakamazlar.
Allah’ım! Mücrim kavmin karşı koyamayacağı sıkıntıları
onların üzerlerine indir.
Allah’ım! Onların şerlerinden sana sığınırız..
Allah’ım! Günahlarımızı bağışla,
kusurlarımızı ört,
işlerimizi kolaylaştır,
imtihanlardan muaf tut bizi,
hastalarımıza şife ver,
ölülerimize rahmet et.
“Ey Rabbimiz! Biz kendimize yazık ettik, eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan muhakkak biz, ziyana uğrayanlardan oluruz.” (A’raf 23)
“Ey Rabbimiz! Bize dünyada da güzellik, âhirette de güzellik ver ve bizi cehennem azabından (ateşinden) koru!” (Bakara 201)
Ey Allah’ın kulları;
“Muhakkak ki Allah adaleti, iyiliği ve yakınlığı olana (özellikle akrabaya muhtaç oldukları şeyleri) vermeyi emreder; ahlâksızlığı/hayasızlığı, fenâlığı, zulmü/azgınlığı yasaklar. İyice anlayıp tutasınız diye size (böylece) öğüt verir.” (Nahl 90)
Azim ve celil olan Allah’ı zikredin ki Allah’ta sizleri zikretsin.
Nimetlerinden dolayı O’na şükredin ki nimetlerini artırsın.
Allah’ın zikri (namaz) elbette ibadetlerin en büyüğüdür.
Allah yaptıklarınızı bilir!